Top 65 clubiconen
Andy Scharmin
"Een zeer leergierige jongen die een grote toekomst voor zich had."
Klik hier voor een videofragment van Andy Scharmin
(FC Twente archief Kor de Klein)
Bij de naam Andy Scharmin zullen veel supporters meteen denken aan 7 juni 1989, de dag waarop de SLM ramp plaatsvond. In totaal kwamen 176 van de inzittenden om het leven, slechts elf mensen overleefden het ongeluk. Onder de slachtoffers waren ook veertien leden van het Kleurrijk Elftal. Het team waarmee Andy Scharmin op weg was naar Suriname.
Patrick Scharmin, de jongere broer van Andy, denkt met trots terug aan zijn broer: "Andy was een aardige gozer, maar natuurlijk was hij soms ook wel die stoere oudere broer, die trots was op wat hij bereikt had, maar het was vooral een leuke spontane jongen. Hij leek wat karakter betreft op mijn Duitse vader, de wil en discipline om met hard werken je doel te bereiken had hij duidelijk van hem."
Ook voormalig ploeggenoot Hans de Koning denkt met veel positieve gevoelens terug aan Scharmin: "Het was echt een fantastisch lieve gast, die als jonge jongen bij de groep kwam. Ik beschermde hem in het begin een beetje, we woonden beide in Haaksbergen en reden elke dag samen naar de training. Onderweg hebben we heel wat afgepraat. Wat mij achteraf opviel was dat hij erg bang was voor de dood. In Usselo kwamen we elke dag langs het crematorium en soms kwam er dan een rouwstoet voorbij, Andy had dan zoiets van 'doorrijden Hans' die vond dat echt helemaal niets. Wat me ook opviel was dat in Haaksbergen eigenlijk iedereen Andy kende. Als we samen over straat liepen waren er veel mensen die hem groetten, hij was echt een sociale jongen. Daarnaast was het ook gewoon een goede en zeer talentvolle voetballer."'
Talentvolle linksback
De van vv Haaksbergen afkomstige Andy Scharmin debuteerde op 16 oktober 1987 in de met 1-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Willem II en wist zich binnen korte tijd in de basis te spelen. Toenmalig trainer Theo Vonk: "Andy kwam bij de selectie als middenvelder, het was een rustige timide jongen die zich in de groep niet echt liet gelden. In de loop van het seizoen heb ik hem naar achteren gehaald en linksback gezet, op die positie was hij echt een openbaring. Hij was razend snel en vervulde zijn taken in het veld perfect. Bovendien was het een zeer leergierige jongen die duidelijk een grote toekomst voor zich had."
Ook in Zeist viel het op dat FC Twente beschikte over een jonge getalenteerde verdediger. Scharmin werd al snel opgeroepen voor Jong Oranje, waar hij tot aanvoerder werd verkozen. Rondom een wedstrijd tegen Jong Duitsland vond een gebeurtenis plaats die het karakter van Scharmin goed beschrijft, broer Patrick vertelt: "Jong Oranje speelde een vriendschappelijke wedstrijd en later op de avond zou het Nederlands elftal in actie komen. De Jong Oranje spelers zouden de wedstrijd van Oranje gaan kijken en stonden te wachten bij de kleedkamers. Daar hing ook de kleding voor de suppoosten. Andy trok voor de grap zo´n suppoosten pak aan. Even later kwam Franz Beckenbauer voorbij, op weg naar de tribune. Andy sprak natuurlijk goed Duits en vroeg Beckenbauer om zijn toegangskaart. Die had hij niet en dus liet Andy hem er niet langs. Dat liep al snel heel hoog op en uiteindelijk moesten er KNVB officials aan te pas komen om de zaak weer goed te praten."
Aan het einde van seizoen 88/89 stond Scharmin voor een keuze. Hij was geselecteerd voor Jong Oranje dat in Toulon een internationaal toernooi zou gaan spelen. Daarnaast was hij ook gevraagd voor het Kleurrijk Elftal, dat in Suriname drie vriendschappelijke wedstrijden zou gaan spelen. Diverse mensen, waaronder trainer Vonk adviseerden voor de sportieve uitdaging van het toernooi in Toulon te kiezen. Andy Scharmin wist dat zijn moeder al veertig jaar niet meer in Suriname was geweest en dolgraag nog eens terug wilde naar haar geboorteland. De trip met het Kleurrijk Elftal bood een ideale gelegenheid om die wens te vervullen.
De ramp
Toen het vliegtuig bij vliegveld Zanderij in Paramaribo aankwam, hing daar, anders dan het weerbericht had voorspeld, dichte mist. Gezagvoerder Will Rogers besloot via het Instrument Landing System te landen, hoewel dit niet betrouwbaar was en hij voor zo¸n landing ook geen toestemming had. De gezagvoerder brak drie landingspogingen af. De automatische waarschuwing dat het toestel te laag vloog, werd genegeerd. Bij de vierde poging raakte het toestel op 25 meter hoogte twee bomen. Het rolde om de lengteas en stortte om 04.27 uur plaatselijke tijd met het landingsgestel naar boven gericht neer.
Patrick Scharmin: "Ik kwam thuis uit school en hoorde buiten de telefoon al onophoudelijk rinkelen. Het was mijn nichtje, ik moest snel teletekst aanzetten. De uren daarna waren het ergste, het leven tussen hoop en vrees. Huilen, terwijl je aan de andere kant denkt: hij leeft misschien nog. Vanaf dat moment heb ik veel geblokkeerd. Puur uit zelfbescherming. Ik zou je niet meer kunnen vertellen op welk moment ik te horen kreeg dat Andy, mijn moeder en mijn tante die ook mee was gereisd, waren overleden."
Hans de Koning: "Ik had de hele dag al pijn in mijn lijf, alsof ik voelde dat er iets naars ging gebeuren. De televisie uitzending van Roland Garros werd onderbroken om bekend te maken dat het toestel was verongelukt. Een grotere treurnis kun je niet meemaken. Als voetballer maak je elkaar natuurlijk elke dag mee. Je ziet je medespelers vaker dan je eigen familie. Als er dan zoiets gebeurt, is dat onbeschrijfelijk. Als spelersgroep zijn we echt een aantal weken van slag geweest. Je kunt het vergelijken met wat er bij FC Utrecht gebeurde na het overlijden van David di Tomasso. Op dat moment heb je geen zin meer in voetbal, terwijl je toch direct de draad weer op moet pakken. Dan besef je hoe betrekkelijk alles eigenlijk is en hoe keihard het leven kan zijn."
Patrick Scharmin: "Het is lang geleden, maar toch blijf je moeilijke momenten houden. Ik heb aan de ramp vliegangst overgehouden. Toch wil ik in de toekomst samen met mijn zus naar Suriname toe. Eigenlijk gaat er geen dag voorbij dat ik niet aan de ramp denk. Soms vraag ik me wel eens af hoe de verdere carrière van Andy er uit zou hebben gezien. Hij was een groot talent en ook toen al was er een gebrek aan goede verdedigers. Als je ziet hoe ver bijvoorbeeld een, toch wat beperkte Michael Reiziger is gekomen, dan is duidelijk dat Andy een geweldige toekomst voor zich had."
