Top 65 clubiconen

"Voetbal als uitlaatklep"

Klik hier voor videofragment 1 van Michel Boerebach
(FC Twente archief Kor de Klein)

Klik hier voor videofragment 2 van Michel Boerebach
(FC Twente archief Kor de Klein)

De lange blonde manen, het harde schot en de zuiver ingeschoten penalty. In zijn loopbaan als profvoetballer genoot Michel Boerebach het nodige aanzien. Ook in Enschede maakte hij zijn faam waar. Van 1993 tot en met 1996 speelde hij er drie seizoenen. In 88 wedstrijden trof Boerebach 24 maal doel. Bovendien speelde hij tweemaal Europees met de Enschedeërs.

Die Europese wedstrijden waren de krenten in de pap. Boerebach: "Jammer genoeg vlogen we er beide keren in de eerste ronde uit." De eerste keer was tegen Bayern München. "Prachtig natuurlijk, het grote Bayern, met spelers als Lothar Mattheüs. Ik kan me nog herinneren dat er in Het Diekman noodtribunes waren neergezet. We kwamen thuis met 1-3 achter, maar maakten ondanks de rode kaart voor Jan van Halst nog gelijk. In de blessuretijd werd het echter 3-4. In München verloren we 3-1, maar dat was eigenlijk niet meer dan logisch." Anders was dat tegen het Hongaarse Honvéd. "Thuis verloren we kansloos met 1-4, uit waren de rollen omgedraaid. We stonden 3-1 voor, waarna Juul Ellerman in de laatste seconde scoorde. Het doelpunt werd echter afgekeurd, waardoor we de verlenging misliepen."

Met spelers als Bosvelt, Mols, Vurens, Ellerman, Hoogma, Elzinga en Van Halst beschikte FC Twente in die periode over een sterke ploeg. Boerebach: "Zeker de eerste twee seizoenen speelden we goed. Daarbij hadden we een gezellig elftal dat zich in het kleine spelershome van Het Diekman goed vermaakte. Zeker na de 5-1 winst op Feyenoord of de winst op Ajax in het jaar dat zij de Champions League wonnen."

Geen absolute top
Voordat Boerebach in Twente neerstreek was hij via Go Ahead Eagles, Roda JC, PSV en opnieuw Roda JC bij het Spaanse Burgos terecht gekomen. Daar vertrok hij nadat de ploeg degradeerde uit de Primera Division. "Ik heb in een vol Camp Nou en Santiago Bernabéu gespeeld en dat nemen ze me niet meer af!" Toch twijfelt Boerebach niet over de vraag of hij voldoende uit zijn carrière heeft gehaald. "Uiteindelijk ben ik niet geslaagd bij PSV. Daar kun je allerlei redenen voor verzinnen, maar dat ligt uiteindelijk vooral aan jezelf. FC Twente en Roda JC zijn mooie en vergelijkbare clubs, maar geen absolute top."

Boerebach, die zijn carrière als voetballer afsloot Go Ahead Eagles, herinnert zich ook Het Diekman nog goed. Lachend: "Toen FC Twente in beeld kwam, moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat het stadion niet gelijk aansprak. Aan de andere kant had ik het nodige meegemaakt op Kaalheide, dus wist ik waar ik aan begon." De stap naar het huidige Arke Stadion is snel gemaakt. "Daar had ik graag willen spelen. Een mooi stadion, met iedere thuiswedstrijd veel publiek. Ook voor ons als spelersgroep zou dat een enorme stimulans zijn geweest."

Weg omhoog
Momenteel is Boerebach assistent-trainer van Go Ahead Eagles. Samen met Mike Snoei probeert hij met de Deventenaren de weg omhoog weer te vinden. Datzelfde geldt voor Boerebach zelf. In juli 2003 kwamen zijn twee zoontjes om bij een auto-ongeluk. "In één klap was mijn toekomst weg en is mijn leven een hel geworden. Er zijn maar weinig dingen waar ik nog van kan genieten. Desondanks gaat het nu een stuk minder slecht met me, dan vlak na de dood van Lesley en Sven."

Over die periode schreef Boerebach met journalist Rob Pietersen een boek: 'Nooit meer zaterdag'. Het boek beleeft inmiddels zijn achtste herdruk. Boerebach: "Het is goed geweest alles op papier te zetten, al bestaat er niet zoiets als verwerken. Iedereen gaat er anders mee om, maar verwerken kun je nooit. Ik heb het geschreven voor Lesley en Sven en hoop dat anderen er troost en steun aan ontlenen, hoe klein die troost ook is."

Ondanks dat het voetbal hem niet meer biedt dan afleiding, staat Boerebach niet met tegenzin op het veld. "Voetbal is voor mij een uitklep. Ik sta tussen de jongens en doe wat ik nog steeds het mooiste vind: voetballen. De rol van assistent past me goed. Ik ben een volwaardig lid van de technische staf en dat gaat verder dan het neerzetten van pionnetjes. Niet dat ik mezelf als hoofdtrainer zie, maar in het leven kun je niets plannen."

Op de voet
Als oud-speler volgt Boerebach de verrichtingen van FC Twente nog steeds op de voet. Zeker nu een oude bekende van hem in het Arke Stadion werkzaam is. "René Eijkelkamp is mijn grootste vriend. We zijn samen bij Go Ahead Eagles begonnen en nu mijn maatje bij FC Twente werkt, volg ik het nog meer dan daarvoor."