Top 65
Nummer 29: Jan Sörensen
Tweeënhalf seizoen speelde middenvelder Jan Sörensen voor FC Twente. Tussen 1983 en 1985 sleepte de Deen de club door donkere tijden en nooit vergat hij waarom de trouwste supporters van de club naar de J.J. van Deinselaan togen.
Klik hier voor beelden van Jan Sörensen 
“Ik deed het vooral voor Spitz”, antwoord Sörensen op de hem vaak gestelde vraag waarom hij Club Brugge verliet. De Deen was een bepalende speler van de Vlaamse club, waarmee hij in 1978 verliezend finalist van de Europa Cup I was en twee landstitels pakte. “In België had ik succesvolle jaren meegemaakt, waarvan de laatste periode onder voormalig FC Twente-trainer Spitz Kohn. Hij moest echter het veld ruimen voor Georg Kessler, met wie ik niet goed kon opschieten. Daarnaast was ik na enkele jaren België wel toe aan een nieuwe uitdaging”, zegt Sörensen.

Een uitdaging die kwam was er een in de vorm van FC Twente. De succesvolle club uit de jaren zeventig was in verval geraakt en beleefde een zware eerste seizoenshelft. Trainer Rob Groener werd ontslagen en clubicoon Spitz Kohn werd gecontracteerd om de ploeg te behoeden voor degradatie. “Spitz belde mij op of ik hem misschien wilde helpen FC Twente op het hoogste niveau te houden. Hoewel ik wist van de problemen en het voor mijn banksaldo ook geen vooruitgang was, hoefde ik niet lang na te denken. Ik vertrok uit Brugge en ging naar Enschede. Ik koos voor Spitz Kohn en dus voor voetbal”, zegt Sörensen nu.
De noodreparaties in de winterstop ten spijt, de roemruchte club uit Enschede zal dat seizoen degraderen. “Dat was zeker het dieptepunt tijdens mijn verblijf bij de club. Alhoewel het voor mij geen reden was te vertrekken. Een contract is een contract en juist nu had de club mij nodig.” Een instelling wat deels zijn populariteit onder de supporters verklaart. Sörensen zelf zegt niet exact te weten wat hem tot een publiekslieveling maakte, maar heeft wel een vermoeden. “Kijk, de supporters betalen geld om naar ons te komen kijken en dan willen ze niet 90 minuten lang saai naar het veld staren. Als de situatie het toeliet probeerde ik daarom bewust een trucje of een creatieve oplossing. Het moet ook een beetje circus zijn!”

In de Eerste Divisie is Sörensen een van de bepalende spelers. In 29 wedstrijden weet de middenvelder het net tien keer te laten bollen en daarmee heeft hij een groot aandeel in de terugkeer naar de Eredivisie. “Natuurlijk was dat het hoogtepunt. Onze missie was geslaagd, we waren binnen één jaar weer terug op het hoogste niveau!”
Het daaropvolgende en laatste jaar van Sörensen bij de Tukkers verloopt voorspoedig. De Enschedese club speelt zichzelf na 34 wedstrijden in het linkerrijtje en finisht als achtste. “Een mooi seizoen met talentvolle spelers als Snelders, Sanchez Torres en Rutten, waarin mij goede en spannende wedstrijden tegen Ajax en PSV bijstaan. Tegen Ajax speelden we spectaculair met 4-4 gelijk in De Meer.”
De spraakzame Deen ziet de talentvolle groep echter niet tot volle wasdom komen en vertrekt in 1985 uit Enschede. “Het boterde niet meer tussen mij en trainer Fritz Korbach. De chemie was er gewoon niet meer. Ik besloot naar Feyenoord te gaan, waar ze in mij de opvolger zagen van Ruud Gullit, die net naar PSV was vertrokken.” Ondanks negen goals in 25 wedstrijden was zijn verblijf in De Kuip geen groot succes. “Die coach, Ab Fafié, wilde mij op en neer laten rennen op de linkervleugel, nou dat was toch echt niet mijn ding. Zet mij maar op een rustigere plek op het middenveld haha!

Na een jaar te zijn uitgeleend door Feyenoord aan buurman Excelsior, haalt Johan Cruijff hem naar Ajax. “Een mooie transfer, maar daar heb ik om twee redenen nooit de echte Sörensen kunnen laten zien. Allereerst zat ik persoonlijk in de knoei. Ik had thuis problemen met mijn echtgenote. Daarnaast was ik ook niet overtuigd van de trainingen van Cruijff. Het was vaak simpel aannemen en doorspelen, het liefst breed! Rijkaard en ik vroegen hem toen of hij wel goed bij zijn verstand was. Aannemen en doorspelen, we zijn geen amateurs! Het gevolg was wel dat Rijkaard en ik konden vertrekken.”
Sörensen kon in Nederland blijven, maar willigde de wens van zijn toenmalige vrouw in door te kiezen voor het Portugese Portimonense S.C. “Mijn vrouw en ik dachten dat het aan de Algarve wel beter zou gaan, maar dat was niet zo. Het was slechts uitstel van executie en we zijn daar alsnog uit elkaar gegaan.” Niet alleen in de liefde beleefde Sörensen een mindere periode. “Het leek allemaal heel mooi in Portugal, maar zonder Escudo’s kwam er geen brood op de plank. Achteraf had ik beter nog een paar jaar in Nederland kunnen voetballen. Maar zo gaat dat nu eenmaal, dat is het leven.”
Het leven bracht Sörensen niet veel later nieuw geluk. “Aan de Portugese kust ontmoette ik mijn nieuwe vrouw, een Engelse. Ik was nog even manager van Algarve United, maar daarna ben ik verhuisd naar Engeland. Ook hier ben ik nog kort manager geweest, van Walsall F.C., maar er was geen financiële ruimte voor versterkingen dus dat werd geen succes. Verder ben ik in 2000 kort als sport directeur in dienst geweest bij het Deense Hvidovre IF.”

Jan Sörensen, rechts, tijdens een looptraining. In het midden trainer Fritz Korbach
Anno 2008 is Sörensen een ondernemend persoon die de voetballerij nog niet helemaal gedag heeft gezegd. “Ik ben een handel begonnen in onder meer hoogwaardige voetbalmannequins. Ik verkoop producten waarmee vooral jonge voetballers hun techniek leren te verbeteren. De handel is groeiende en we hopen binnenkort aan Engelse topclubs te kunnen leveren.”
De drukke Sörensen is FC Twente echter niet vergeten.“Veel contact met oud-spelers heb ik niet meer. Billy Ashcroft bel ik elke maand en ook met Jan van Staa voer ik af en toe gesprekken. Het maakte de reünie van 2005 ook zo leuk. Er waren zoveel bekende gezichten, fantastisch om iedereen weer te zien. Ook de supporters kenden me nog, mijn naam werd nog gezongen haha!”
Toch is Enschede geen verleden tijd voor de Deen. “Elk jaar kom ik nog naar Nederland om een wedstrijd van FC Twente te bezoeken. Ik kijk nu al uit naar de voltooiing van het nieuwe stadion, schitterend! Tijdens de wedstrijddagen wordt ik altijd uitstekend geholpen door de warme mensen binnen de club. Mocht FC Twente in Groot-Brittannië moeten spelen, kunnen ze me altijd bellen voor een scoutingrapport!” Het kenmerkt de aimabele Deen. Een creatieve middenvelder die waardering en attractief voetbal boven geld en resultaat stelde.
